چنين گفت زرتشت:...عاشق عاشقي باش و دوست داشتن را دوست بدار. از تنفر متنفر باش، به مهرباني مهر بورز، با آشتي آشتي كن و از جدايي جدا باش

____
در زندگي بارون نباش كه فكر كنند با منت خودتو به شيشه مي كوبي ، ابر باش تا منتظرت باشن كه بباري

____

تمام حجم قفس را شناختيم
بس است...
بيا به آسمان هم سري بزنيم
____
پس در اين ميانه من
از چه حرف مي زنم؟
درد، حرف من نيست.
درد، نام ديگر من است.
من چگونه خويش را صدا کنم؟!
____
توي آسمون دنيا هر کسي ستاره داره چرا وقتي نوبت ماست آسمون جاييي نداره واسه
من تنهايي درده درده هيچ کس را ندشتم هر گل پژمرده‌اي را تو کوير سينه کاشتم
____
چترم باز باشد يا بسته فرقي نمي كند ، بي تو آسمان دلم هميشه ابريست

 

نوشته شده توسط آزیتا در یکشنبه 18 فروردین1387 ساعت 16:49 | لینک ثابت |